PLC ها چگونه طبقه بندی می شوند؟ معیارهای کلیدی عملکرد چیست؟
PLC ها چگونه طبقه بندی می شوند؟ معیارهای کلیدی عملکرد چیست؟

PLC ها را می توان به روش های زیر دسته بندی کرد:
بر اساس ترکیب سازه:
PLC یکپارچه (یا Unitary PLC): همه اجزاء از جمله منبع تغذیه، CPU و رابط های ورودی/خروجی در یک محفظه ادغام شده اند.
PLC مدولار (یا PLC مونتاژ شده): اجزایی مانند ماژول منبع تغذیه، ماژول CPU و ماژول I/O به طور مستقل ساختار یافته اند. اینها را می توان بر روی یک رک یا مسیر ثابت بر اساس الزامات کاربردی خاص ترکیب کرد تا یک سیستم کامل PLC را تشکیل دهد.
با ظرفیت نقطه ورودی/خروجی:
PLC های فشرده: معمولاً کمتر از 256 نقطه ورودی/خروجی دارند، مانند زیمنس S7-200SMART PLC.
PLC های متوسط: از ساختارهای مدولار استفاده می کنند و به طور کلی دارای نقاط ورودی/خروجی از 256 تا 1024 هستند، مانند PLC زیمنس S7-300.
PLC های بزرگ: معمولا بیش از 1024 نقطه ورودی/خروجی دارند، مانند PLC زیمنس S7-400.
معیارهای کلیدی عملکرد PLC ها:
در حالی که PLC های تولید کنندگان مختلف ممکن است از نظر ویژگی ها متفاوت باشند، آنها چندین معیار عملکرد مشترک دارند:
نقاط ورودی/خروجی (I/O): نقاط ورودی/خروجی تعداد پورت های ورودی و خروجی خارجی متصل به پنل PLC را نشان می دهد. هرچه نقاط ورودی/خروجی بیشتری وجود داشته باشد، PLC قابلیت کنترل بیشتری دارد. این یکی از مهم ترین عوامل در هنگام انتخاب PLC است.
سرعت اسکن: این معیار نشان می دهد که PLC با چه سرعتی برنامه خود را اجرا می کند. معمولاً در میلی ثانیه مورد نیاز برای اجرای دستورات 1K اندازه گیری می شود.
ظرفیت ذخیره سازی: ظرفیت ذخیره سازی اغلب بر حسب کیلو کلمه (KW)، کیلوبایت (KB) یا کیلوبیت (Kbit) بیان می شود که 1K = 1024 است. برخی PLC ها ذخیره سازی قابل ارتقا را ارائه می دهند.
مجموعه دستورالعمل: مجموعه دستورالعمل قدرت عملکردی نرم افزار PLC را منعکس می کند. مجموعه دستورالعمل غنی تر به معنای قابلیت های برنامه نویسی قوی تر است.
رجیسترهای داخلی (رله): PLCها شامل رجیسترهای زیادی برای ذخیره متغیرها، نتایج میانی و داده ها هستند. پیکربندی این رجیسترها نیز نشانگر عملکرد PLC است.
قابلیت گسترش: این نشان میدهد که PLC چقدر میتواند ماژولهای اضافی را برای عملکردهای تخصصی مانند A/D، D/A، شمارش با سرعت بالا، یا ماژولهای ارتباط از راه دور یکپارچه کند.
مقایسه بین PLC ها و سیستم های کنترل رله:
قبل از ظهور PLCها، مدارهای سیمی سخت رله ابزار اصلی کنترل منطقی و ترتیبی بودند. آنها ساده و مقرون به صرفه بودند اما فاقد انعطاف بودند. از زمان معرفی PLC ها، تقریباً تمام جنبه های عملکرد آنها از سیستم های کنترل رله پیشی گرفته است.
روند توسعه PLC ها:
حرکت به سمت عملکرد بالاتر، پردازش سریعتر و ظرفیت بیشتر.
افزایش قابلیت های شبکه و ارتباطات.
کوچکتر شدن، مقرون به صرفه تر شدن و استفاده آسان تر.
بهبود مستمر عملکرد نرم افزار برنامه نویسی.
توسعه ماژول های جدید متناسب با برنامه های PLC.
پیشبرد کوچک سازی و تکامل مبتنی بر نرم افزار PLC ها.